Όσο καιρό θυμάμαι τον εαυτό μου να ασχολείται με το κίνημα (λίγο δηλαδή) το σύστημα έδειχνε μια ιδιαίτερη προτίμηση στο να επιτίθεται κατά την περίοδο διακοπών και εορτών. Νόμοι αντιλαϊκοί στα θερινά τμήματα της βουλής, οι σιωνιστές φονιάδες να χτυπούν τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη Χριστουγεννιάτικα κτλ.
Και το κίνημα? Δυσκίνητο λόγω στομαχικών διαταραχών από τα πολλά μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες. Μέχρι και οι φανατικοί e-αγωνιστές κρεμάνε τα ακουστικά, απομακρύνουν ποντίκια και πληκτρολόγια και κάνουν χρήση (κάθε Χριστούγεννα-Πάσχα-καλοκαίρι) της επιλογής Κλείσιμο Υπολογιστή.
Λογική η θέληση για ξεκούραση σταχανωφικέ μου επισκέπτη, πλέον εσύ έχεις απομείνει μόνο, κατάλοιπο μιας άλλης εποχής, με χιόνια και βροχές να πατάς F5 στο indymedia και στα blogs για να μην χάσεις ούτε λεπτό ενημέρωσης.
Μοναδική (πραγματικά) παραφωνία το ΠΡΙΝ που δεν ενημερώνει την περίοδο που ενημερώνουν όλοι (πλην εκλογών) και ενημέρωσε την ιστοσελίδα του Χριστουγεννιάτικα δίνοντας χαρά στην αυτοεξόριστη πρωτοπορεία. Η "νέα εργατική βάρδια", το "πρεκαριάτο", οι σταζίερς που λέει και το ΠΡΙΝ (αυτά τα γαλλικά τα μάθανε από τον καιρό που στείλανε τον παλιό συμμαθητή του σπαρίλα στα Παρίσια, μέχρι τότε επέμεναν ελληνικά) ζει ανάμεσά μας και ανανεώνει τις ιστοσελίδες μας, αμισθί ή έστω μαύρα και κάτω από όσα προβλέπει η ΣΣΕ εργαζόμεν-η/οι και τα Σαββατοκύριακα και τις γιορτές χωρίς δώρο του Πάσχα και των Χριστουγέννων πέρα από κανα βιβλίο που κονομάει τζάμπα και καλά για βιβλιοπαρουσίαση.
Αφορμή γι αυτά δεν στάθηκε μόνο η ανανέωση στο ΠΡΙΝάκι - το σπίτι του λαού να μεταφέρει τις ευχαριστίες μου - αλλά και το κόμμα του λαού και αφορά καταγγελία για τη στάση του κόμματος σύμφωνα με επιστολή που δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο http://syspeirosi.wordpress.com/2009/12/21/περικοπές-και-στον-ριζοσπάστη/ της πρώην έμμισθης συντρόφισσας (το πρώην πάει στο έμμισθη) Μαρίας Περγαντή του γραφείου Β. Ελλάδας του "Ριζοσπάστη". Το απολίθωμα λόγω εντοπιότητας αλλά και αντικειμένου (γνωστικού-επιστημονικού δεν θα τα χαλάσουμε εκεί) ίσως μπορεί να συνεισφέρει στην κουβέντα. Η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο μου χτύπησε πολύ άσχημα γιατί μου θύμησε το "σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν". Διότι πέρα από blogger είμαι και άνθρωπος.