Πρελούδιο ενός προαναγγελθέντος τέλους

Θα είμαι ειλικρινής. Τους bloggers δεν τους πάω ή καλύτερα δεν πάω την "κουλτούρα" του blogger. Ίσως γιατί την πάει ο Γιωργάκης κι ο Παπαχελάς. Ίσως γιατί έχω διαβάσει απίστευτους μαλάκες να πετάνε απίστευτες μαλακίες. Αποκορύφωμα ήταν ένας μαλάκας μετά την περσινή πορεία (2008) για τον Αλέξη στη Χάγη που εκτός που εκθείασε τους καλούς Ολλανδούς μπάτσους έκανε και μια τρισέλιδη αφ' υψηλού κριτική. Θα μου πεις ένας μαλάκας είναι, μαλάκες υπάρχουν παντού. Σωστό, το πρόβλημα είναι πως όταν ένας μαλάκας έχει κοινό και μάλιστα του τύπου: LOL έγραψές, Τ Ι  Ε Ι Π Ε Σ  Τ Ω Ρ Α! ! ! ΘΕΟΣΣΣΣΣ, κτλ ο Δαρβίνος σηκώνει τα χέρια ψηλά.

Αλλά εδώ ψηλά στις Κάτω Χώρες γνώρισα εκτός από τους κακούς (ο από πάνω) bloggers και τους καλούς (οι από κάτω).

Σε ένα καλό (νυν) φίλο και (πρώην) γνωστό εκεί στο Αμστελλόδαμο γνώρισα το Απολίθωμα που άμα είμασταν στο Αμέρικα άνετα θα μπορούσε να φτιάξει μια θρησκευτική αίρεση και θα κονομούσε με το κοινό που έχει αποκτήσει. Γνώρισα τον 'Πέτρο' τον επαναστάτη με αιτία από το Φυσικό Αθήνας. Αδιάφορα συναρπαστική ιστορία και συνάμα τρομακτική. Τρομακτική γιατί όλοι οι γνωστοί μου που την έχουν διαβάσει έχουν πει: Μαλάκα περιγράφει τη ζωή μου. Ακόμη πιο τρομακτική γιατί τον πιστεύω και γιατί κι εγώ το έχω νοιώσει. Αυτό το ντεζαβού στο 'Βασίλειο της Εξωκοινοβουλευτικής' με τρομάζει...Είχε προηγηθεί βέβαια το περασμένο καλοκαίρι ένα που διαφήμιζε την έλευση του sparila αλλά ένας sparilas δεν θα μπορούσε να φέρει την bloggeriκή άνοιξη αν δεν άνοιξει το δρόμο τα τανκς του Μπρέζνιεφ. Με τον καιρό το ζήτημα πολιτικοποιήθηκε από το Παρεκκλήσι και σιγά σιγά γνωρίζω πολλούς γνωστούς-άγνωστους.

Αλλά αυτή εδώ η εξέλιξη με τρομάζει. Μήπως κλειστώ κι εγώ σε ένα παράλληλο σύμπαν σαν τους άλλους bloggers που κριτικάρω? Είμαστε που είμαστε κλεισμένη στη γυάλα της αριστεράς να μπούμε και σε μικρότερη αυτή της bloggerικής αριστεράς? Δεν θα το αντέξω...

Γι αυτό και μάλλον φενταγίν μου αναγνώστες το blog αυτό θα κλείσει τον κύκλο του μαζί με τον δικό μου κύκλο στις Κάτω Χώρες. Εδώ αν μη τι άλλο όπως και στη Δραπετσώνα δεν έχουμε ζωή. Ελπίζω η επάνοδός μου στην ελληνική πραγματικότητα να αντιστρέψει τα πράγματα. 

Υ.Γ. Το χαζό αυτό κείμενο το έγραψα από τώρα για να γίνει η απώλεια συνήθειά σας.

Πάμε ξανά σαν άλλοτε

Πριν κανα χρόνο και βάλε επιχείρησα να γίνω blogger. Καλά-Καλά δεν τα κατάφερα να το στήσω και γι αυτό με δημοκρατικές διαδικασίες το διέγραψα. Πέρασε κάποιος χρόνος ώσπου και έκανα τα δειλά μου βήματα ως σχολιαστής, προετοιμάζοντας τις ιντερνετικές μάζες γι αυτό που έρχεται. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση των Blogs για την προτροπή της να μπω στο μετερίζι των bloggers αλλά κυρίως τον Ρ.Ρ και τους συν αυτό.

Θα αναρωτηθούν διάφοροι γιατί ο Ρ.Ρ... Το τελευταίο διάστημα στην εξορία βλέπω επί ώρες στο γιουτιουμπ τον Ρ. και τους συν αυτό. Ξεκίνησα με την τοποθέτησή του στην 3η Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ που αποφάσισε να εφαρμοστούν οι αποφάσεις της 1ης Συνδιάσκεψης. Ελπίζω μόνο να μην έρθει η 6η Συνδιάσκεψη η οποία θα αναιρέσει της αποφάσης της 3ης και μείνουν στα χαρτιά αυτές της 1ης. Αυτή ήταν η αρχή του τέλους για μένα. Σκέψεις κατακλύζουν το φτωχό μυαλό μου, σκέψεις που ψάχνουν έκφραση. Και που να τα γράψω? Να στείλω επιστολή στο Ρίζο (αλλά λέω που να βρίσκεις τώρα άλλους 4-5 να υπογράψουν και άντε κι έβαλα στον τίτλο αποχώρηση, από που να αποχωρήσω) ή μήπως στο ΠΡΙΝ όπου χίλιοι καλοί σχολιαστές χωράνε? Για τον πρώτο το είχα λυμένο (σαν το σταυρόλεξο του οδονητή) πως δεν στέλνω. Τώρα για το δεύτερο λέω μη μου κοτσάρουν δίπλα σε καμιά διαφήμιση που τρέχει και κλείνει ο άλλος για να βγάλει το μηνιάτικό του.

Οπότε λέω δε γαμείς που δε γαμείς δε φτιάχνεις ένα blog?

Το blog έχει ως στόχο να προσεγγίσει το στυλ δουλειάς του απολιθώματος, το ερευνητικό μάτι του ριγκατόνι (που τον εκτιμώ για το παρελθόν του και για το κινέζικο ντοκουμέντο) και που άμα τα φέρει η ζωή έτσι ο sparilas μπορεί να διοργανώσει μια τριμερή όπου υπόσχομαι να τους πω σπαρταριστές ιστορίες για κινέζους και αγρίους. Τη φαντασία των sparila και τουδονητη. Από την Ο.Α. Blog τον μεστό, λαϊκό λόγο που θυμίζει ένα συμπαθή γεωργιανό μυστακοφόρο, παρεκκλίνοντας όμως στη γραμμή και τους τόνους!

Καλές Δημοσιεύσεις Σύντροφοι!