Και οι bloggers έχουν ψυχή...και διλήμματα

Λοιπόν όσοι με ξέρουν μπορούν να αναγνωρίσουν ότι τηρώ τις υποσχέσεις μου. Εδώ υπάρχει όμως ένα πρόβλημα. Το blog έχει αποκτήσει το φανατικό κοινό του (άκυρες πληροφορίες αναφέρουν πως εμφανίστηκε πανό στα γήπεδα, Πρίσμα ζεις για πάντα Αεκτζής - όλοι καταλαβαίνουμε γιατί εξαφανίστηκε η λέξη Κόκκινο μπροστά από το Πρίσμα).

Οπότε αποφάσισα παρότι δεν έχει λήξει η προηγούμενη ψηφοφορία να διεξάγω νέο γκάλοπ που θα διαρκέσει όλο το Φεβρουάριο για να καθορίσει την έκβαση του blog.

Υ.Γ. Οι σ. στις Αντιγειτονιές επισήμαναν πως δεν συμπεριλήφθησαν στο γκάλοπ. Δεν πρόκειται για παράληψη αλλά για πολιτική απόφαση να μην συμπεριλάβω τους σοβαρούς της παρέας. Η μόνη παράληψη αφορούσε τοδονητή. Αλλά αυτά θα τα πούμε στην πολιτική ανακοίνωση για τα αποτελέσματα του γκάλοπ η οποία άσχετα με την κατάληξη του blog θα αναρτηθεί.

Πρελούδιο ενός προαναγγελθέντος τέλους

Θα είμαι ειλικρινής. Τους bloggers δεν τους πάω ή καλύτερα δεν πάω την "κουλτούρα" του blogger. Ίσως γιατί την πάει ο Γιωργάκης κι ο Παπαχελάς. Ίσως γιατί έχω διαβάσει απίστευτους μαλάκες να πετάνε απίστευτες μαλακίες. Αποκορύφωμα ήταν ένας μαλάκας μετά την περσινή πορεία (2008) για τον Αλέξη στη Χάγη που εκτός που εκθείασε τους καλούς Ολλανδούς μπάτσους έκανε και μια τρισέλιδη αφ' υψηλού κριτική. Θα μου πεις ένας μαλάκας είναι, μαλάκες υπάρχουν παντού. Σωστό, το πρόβλημα είναι πως όταν ένας μαλάκας έχει κοινό και μάλιστα του τύπου: LOL έγραψές, Τ Ι  Ε Ι Π Ε Σ  Τ Ω Ρ Α! ! ! ΘΕΟΣΣΣΣΣ, κτλ ο Δαρβίνος σηκώνει τα χέρια ψηλά.

Αλλά εδώ ψηλά στις Κάτω Χώρες γνώρισα εκτός από τους κακούς (ο από πάνω) bloggers και τους καλούς (οι από κάτω).

Σε ένα καλό (νυν) φίλο και (πρώην) γνωστό εκεί στο Αμστελλόδαμο γνώρισα το Απολίθωμα που άμα είμασταν στο Αμέρικα άνετα θα μπορούσε να φτιάξει μια θρησκευτική αίρεση και θα κονομούσε με το κοινό που έχει αποκτήσει. Γνώρισα τον 'Πέτρο' τον επαναστάτη με αιτία από το Φυσικό Αθήνας. Αδιάφορα συναρπαστική ιστορία και συνάμα τρομακτική. Τρομακτική γιατί όλοι οι γνωστοί μου που την έχουν διαβάσει έχουν πει: Μαλάκα περιγράφει τη ζωή μου. Ακόμη πιο τρομακτική γιατί τον πιστεύω και γιατί κι εγώ το έχω νοιώσει. Αυτό το ντεζαβού στο 'Βασίλειο της Εξωκοινοβουλευτικής' με τρομάζει...Είχε προηγηθεί βέβαια το περασμένο καλοκαίρι ένα που διαφήμιζε την έλευση του sparila αλλά ένας sparilas δεν θα μπορούσε να φέρει την bloggeriκή άνοιξη αν δεν άνοιξει το δρόμο τα τανκς του Μπρέζνιεφ. Με τον καιρό το ζήτημα πολιτικοποιήθηκε από το Παρεκκλήσι και σιγά σιγά γνωρίζω πολλούς γνωστούς-άγνωστους.

Αλλά αυτή εδώ η εξέλιξη με τρομάζει. Μήπως κλειστώ κι εγώ σε ένα παράλληλο σύμπαν σαν τους άλλους bloggers που κριτικάρω? Είμαστε που είμαστε κλεισμένη στη γυάλα της αριστεράς να μπούμε και σε μικρότερη αυτή της bloggerικής αριστεράς? Δεν θα το αντέξω...

Γι αυτό και μάλλον φενταγίν μου αναγνώστες το blog αυτό θα κλείσει τον κύκλο του μαζί με τον δικό μου κύκλο στις Κάτω Χώρες. Εδώ αν μη τι άλλο όπως και στη Δραπετσώνα δεν έχουμε ζωή. Ελπίζω η επάνοδός μου στην ελληνική πραγματικότητα να αντιστρέψει τα πράγματα. 

Υ.Γ. Το χαζό αυτό κείμενο το έγραψα από τώρα για να γίνει η απώλεια συνήθειά σας.